aan het woord is

Herma Dekker

Over vrijwilligerswerk in 2011,
het Europees Jaar Vrijwilligerswerk.

 

Herma kwam 31 jaar geleden met haar man Theo vanuit Delft naar Deurne. Mede dankzij het vrijwilligerswerk kreeg ze het in de Peel zo naar haar zin, dat ze nooit meer terug verlangde naar de Randstad.
"Toen Theo zijn benoeming kreeg op het Peelland College wisten we nauwelijks naar Deurne lag. Omgeving Tilburg dachten we, want het Peelland was een OMO school. Bleek Deurne helemaal ten oosten van Helmond te liggen!"
Onze nieuwe woonplaats stond ons meteen aan. Deurne was net groot genoeg en net klein genoeg om leuk te zijn.
In Delft was Herma maatschappelijk werkster in het ziekenhuis. Zo’n baan was in Deurne niet voorhanden, maar dat was ook niet nodig, omdat zij haar handen vol kreeg aan haar oudertaak. "Maar ik wilde maatschappelijk wel iets blijven doen", vertelt ze, "daarom ging ik op zoek naar vrijwilligerswerk".
Dat vond ik bij de Werkgroep Kind en Ziekenhuis.
" Die organisatie kwam op mijn weg omdat ik zelf kinderen kreeg en een ziekenhuisachtergrond had".

In het spoor van haar opgroeiende kinderen kwamen de volgende vrijwilligersbaantjes Herma ook min of meer automatisch aanwaaien. Ze zette zich achtereenvolgens in voor de kleuterschool van de H. Geestparochie, de Wilhelminaschool, het IVN, de Werkgroep Kinderspel in Deurne West. Bij de overstap van Herma’s kinderen naar het Peellandcollege volgde ze hen met vrijwillig bibliotheekwerk.

Bij de Deurnese zwemvereniging Triton was zij ondertussen vrijwilligster bij zwemwedstrijden en waterpolo. Toen de kinderen overstapten naar PSV Eindhoven werd zij daar actief als official, teammanager en bij de organisatie van toernooien. Maar Deurne, waar zij ondertussen veel mensen had leren kennen, mocht tegelijk op haar inzet blijven rekenen. Zij was actief voor het Sportief Wandelen van SWD en is momenteel secretaris van Shantykoor De Klotvaarders.

Herma: "Ik heb nooit bewust gedacht dat ik me in het vrijwilligerswerk moest storten om in Deurne in te burgeren. Achteraf zie ik wel dat het daarin veel kan bijdragen".
Behalve dat, hielp het vrijwilligerswerk haar uiteindelijk ook aan een betaalde baan. Ze is nu consulent van het Steunpunt Vrijwilligerswerk. In die functie brengt ze vraag en aanbod bijeen, maar heeft ze ook een adviserende taak. Over haar werk: "Organisaties klagen wel eens dat ze het zo moeilijk is om vrijwilligers te komen. Maar het omgekeerde is ook waar: voor vrijwilligers valt het niet altijd mee om een inspirerende organisatie te vinden. Verenigingsbestuurders trekken soms zo veel naar zich toe dat nieuwkomers dat als een drempel ervaren."


Terug